ถอนหายใจยาวๆ กับช่วงเวลาแสนสาหัส
เหนื่อยโคตรๆ…
งานเข้ามากมาย ไม่ไหวจะเคลียร์
รอบข้าง ผู้คนมากมาย แต่..ก็ต้องช่วยเหลือตัวเองอยู่ดี
อาการเบื่อเริ่มคืบคลาน
เหนื่อยจัด…กลับค่ำทุกวัน T^T
ถ้ามีคนกลับด้วยก็ดีไป วันไหนกลับคนเดียว แม่งโคตรเหงา
ขับรถคนเดียว กินข้าวคนเดียว อาการเก่ากำเริบ
สงสัยอยู่คนเดียวไม่ได้จิงๆ >.<
จะบอกแม่ดีมั๊ย…ว่าอยากไปเมืองนอกอีกแล้ว ฮ่าๆๆๆ
คราวนี้ เป้าหมายคือ อังกฤษ… ONLY เจงๆ
ไม่รู้ทำไม…
กำลังหาโอกาส…
แต่คงไม่ผ่านการอนุมัติ..เพราะต้องแบกรับภาระมากมาย (เหรอ ???)
จิงๆก็ยังสนุกนะ..สนุกกับการเที่ยววันหยุดสุดสัปดาห์
หรือว่าวันหยุดยาวๆกับเพื่อนฝูง
ปีนี้เปนปีแห่งการท่องเที่ยวจิงๆ….เที่ยวเยอะได้ใจมากๆ
แต่ก็ยังอยากไปใช้ชีวิตเมืองนอกอยู่ดี
อยู่กับที่ได้ไม่นานจิงๆ….
เปนไกด์เรยดีกว่า…เดินทางบ่อยๆ เที่ยวตลอดเว ฮ่าๆๆๆ
เฮ้ออออ…บ่นๆๆๆ ระบายๆๆ
เหนื่อยๆๆ…
แต่ก็นะ…เปนช่วงๆ ช่วงไหนว่างก็ว่างมากกกกกกกก
เนี่ยแหละชีวิต…
อารมณ์นี้อยากเรียนต่อ…เหมือนหนีความวุ่นวายไงไม่รู้
แต่ถ้าเรียน…คงต้องตัดสินใจอีกนาน
ระหว่างเรียนในไทย ทำงานไปด้วย ซึ่งก็มี 2 choices
เกษตร กับ ธรรมศาสตร์ ONLY
หรือไม่ก็บินโลดดดดด…ที่ไหนซักแห่ง
อังกฤษ เมกา ออสเตรเลีย ก็ว่าไป
แต่คงต้องแพลนยาว…เพราะต้องเตรียมตัวสอบสารพัด เหอะๆๆๆ
เมื่อไหร่จะพัฒนาตัวเองซะทีฟะ..
ทำงานมาก็เกือบปี ไม่เห็นมีไรดีขึ้นเรย
อยู่ได้เพราะเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆมากกว่า
สังคมดี…ไม่อยากย้าย กลัวที่ใหม่มันไม่ใช่อย่างนี้
เฮ้ออออออ…อีกที
วันนี้เหนื่อยมากๆ
เหนื่อยสะสมตลอด 2 อาทิตย์…ไม่สิ ก่อนหน้านั้นก็ยาวนานเรื่องเอกสารของ Malaysia
ตอนนี้ก็ทั้ง Mek-E และลูกค้า ตีกันไปหมด
เหนื่อยๆๆๆ….ไม่เคยเหนื่อยขนาดนี้
ท้อนะ…แต่ไม่ถอย ฮิ้วววว….
สู้โว้ยยยยยยยยย…
คิดถึงบ้านว่ะ ^^
เมื่อไหร่ที่ล้มยังคิดถึงพ่อ เมื่อไหร่ที่ท้อยังคิดถึงแม่
